Vroeger…

Vroeger was alles beter!

Dat is een uitspraak die je maar al te vaak hoort bij de iets oudere generatie. Maar als we specifiek naar whisky kijken, is dat dan wel zo?

Gisterenavond mocht ik als kersvers lid mijn eerste proeverij van een whiskycollectief bezoeken. Met het thema ’60s – ’90s viel ik direct met mijn neus in de boter. Een prachtige line-up van tien bijzondere vintage whisky’s, allemaal gedistilleerd tussen de jaren zestig en negentig. En daar zaten absoluut enkele pareltjes tussen.

Voor mij persoonlijk sprong een 47 jaar oude Invergordon eruit. Zoals op iedere proeverij had iedereen zijn eigen favoriet, maar deze single grain Scotch whisky wist mij echt te verrassen. De botermalse afdronk deed me denken aan romige boterbabbelaars met een vleugje honing. Je kent die smaak misschien wel van die rechthoekige honingsnoepjes met hun kenmerkende honingraatstructuur. Een smaak die herinneringen oproept aan vroeger en die nog lang bleef hangen.

Ook een Cardhu die 25 jaar op vat rijpte en in 2011 werd gebotteld, maakte grote indruk. Een whisky die op dat moment al ruim veertig jaar oud was. En dan was er nog een prachtige whisky uit 1969, 33 jaar gerijpt, met een fraaie peperige afdronk die de avond extra karakter gaf.

Jawel, vroeger wisten ze ook prachtige whisky’s te maken. Toch kregen we tijdens de proeverij regelmatig het gevoel dat het vaker om toevalstreffers ging dan bij de huidige generatie distillaten. Destijds was men veel meer afhankelijk van de natuur, ervaring en het moment. Waar we tegenwoordig het volledige distillatieproces digitaal kunnen monitoren en bijsturen, was het vroeger maar de vraag hoe heet het houtvuur precies werd opgestookt of hoe constant de omstandigheden waren.

Dat leidde soms tot minder consistente kwaliteit, maar ook tot onverwachte meesterwerken die vandaag de dag nog steeds indruk maken.

Tegenwoordig begrijpen we het productieproces beter dan ooit. Door meten, registreren en analyseren kunnen distilleerderijen een veel constantere kwaliteit leveren. Maar ook nu blijven er uitschieters bestaan, whisky’s die boven de rest uitsteken en ons verrassen. Misschien is dat juist wel de charme van het vak.

Dus, was vroeger alles beter?

Na deze proeverij denk ik van niet. Anders misschien, zeker. Soms verrassender, soms minder voorspelbaar. Maar goede whisky wordt vandaag de dag nog altijd gemaakt. Gelukkig maar.

Als liefhebber blijf ik mij verwonderen over wat er allemaal uit een glas whisky kan komen. Herinneringen, verhalen en onverwachte smaken. Want uiteindelijk is whisky gemaakt om van te genieten, te delen en mooie momenten mee te creëren. Niet om langzaam stof te verzamelen in een vitrinekast. Zodra de whisky eenmaal gebotteld is, wordt hij immers niet beter. Het moment waarop je hem opent en deelt, dát is wanneer hij echt tot leven komt.

Reacties

  1. Dirk de Leeuw avatar

    En Harrie, toch verrassend de nieuwe blog?

    1. Harrie Hendriksen avatar

      Mooi!
      Mooi thema ook.

      En die roomboter raampjes waren ook mijn favoriet 😍

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *