Duitse primeur

Duitse primeur

Dit jaar lag er iets bijzonders onder de kerstboom. Geen sokken, geen cadeaubon, maar een fles whisky die mijndramkast een nieuwe richting geeft: Blackforest Wild Whisky Sherry Cask. De Kerstman (oké, mijn zoon) weet dat ik gek ben op experimenteren. Na Schotse klassiekers, Ierse zachtheid en een paar Nederlandse verrassingen, nu voor het eerst een Duitse dram.

Het uitpakken

Eerlijk? Ik had geen idee dat Duitsland whisky maakte. Bier, ja. Schnaps, zeker. Maar whisky? Toen ik de fles zag, dacht ik: “Dit kan óf geweldig zijn, óf een dure fout.” Hand gestokt sinds 1855, lokale gerst, eigen bronwater, dat klinkt allemaal goed. Acht jaar gerijpt in drie vaten, waaronder Pedro Ximénez sherry. Dat klinkt nóg beter.

Het eerste glas

Ik pakte mijn favoriete Glencairn, schonk voorzichtig in. De kleur: diep amber, alsof hij al een verhaal heeft. De geur? Rozijnen, een beetje vijg, en ergens op de achtergrond een zachte rokerigheid. Niet heftig, gewoon subtiel. Ik nam een slok en dacht: wow, dit is niet zomaar een gimmick. Zoet, mild, een vleugje chocolade en sherrytonen die echt blijven hangen. Geen scherpe randjes, gewoon rond en vriendelijk.

Wat maakt hem anders?

Hij voelt minder streng dan een Schot en minder speels dan een Ier. Het is alsof hij zegt: “Ik ben Duits, maar ik kan ook gezellig zijn.” En eerlijk: hij doet dat goed. Geen extreme turf, geen overdreven zoetigheid, gewoon een mooie balans. En ja, hij won in 2019 de prijs voor beste Duitse whisky, dat snap ik nu wel.


Alcoholgehalte: 42% Vol.
Advies: Drink hem puur, en neem de tijd om te ontdekken dat Duitsland meer kan dan bier.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *