De stilte van de zomer

Is whisky een zomerse drank?

Soms kijk je naar de datum van je laatste blog en schrik je een beetje. Niet omdat er niets te vertellen was. Integendeel. Er stonden mooie flessen op tafel, er werden bijzondere drams gedeeld en er waren genoeg momenten waarop ik dacht: hier moet ik iets over schrijven. Toch bleef het stil op Mijndramkast.

De reden is eigenlijk heel simpel. De afgelopen maanden lag mijn focus ergens anders. Werk, gezin, afspraken, het leven zoals dat soms voorbij raast zonder dat je er erg in hebt. Voor je het weet zijn er weken voorbij en verandert een korte pauze in een stilte van enkele maanden.

Maar misschien was dat ook wel passend voor de tijd van het jaar. Want laten we eerlijk zijn: de zomer en whisky hebben niet altijd de meest vanzelfsprekende relatie.

Wanneer je aan whisky denkt, denken veel liefhebbers aan donkere avonden. Aan een comfortabele stoel. Aan regen die tegen het raam tikt. Aan een open haard waarvan het vuur rustig knispert terwijl een rijk gevulde sherrygerijpte whisky langzaam zijn aroma’s prijsgeeft. Het is een beeld dat ik zelf ook maar al te goed herken. Toch doet dat beeld de whiskywereld misschien tekort.

Want ook tijdens warme zomeravonden heeft whisky een plek. Misschien zelfs juist dan. Wanneer de dag langzaam afkoelt, de barbecue nog nasmeult en gesprekken langer duren dan gepland. Wanneer de zon ondergaat en niemand haast heeft om naar binnen te gaan.

Een frisse Ierse whiskey kan dan verrassend goed tot zijn recht komen. Een elegante bourbon cask whisky laat soms juist zijn fruitige kant zien. En zelfs een krachtige whisky die je normaal gesproken in december zou inschenken, kan op een rustige zomeravond ineens een heel andere ervaring bieden.

Misschien zit de magie van whisky niet in het seizoen. Misschien zit die in het moment. Ik merk steeds vaker dat ik me een specifieke whisky niet herinner vanwege de exacte smaaknotities. Maar wat blijft hangen zijn de momenten eromheen. Met wie was ik? Waar zaten we? Waar hadden we het over? Welke herinneringen ontstonden er aan tafel? Dat zijn uiteindelijk de verhalen die een fles bijzonder maken. En verhalen waren er genoeg deze zomer.

Zo kwam ik opnieuw een whisky tegen die al eerder een bijzondere indruk op me had gemaakt. Een fles die langzaam uitgroeide van een mooie ontdekking tot een persoonlijke favoriet. Een whisky die ervoor zorgde dat ik op zoek ging naar een reservefles. Sommige liefdes ontstaan langzaam. Andere beginnen met één glas.

Want als er één whisky is die mij de afgelopen periode niet heeft losgelaten, dan is het die bijzondere Penderyn-botteling ter gelegenheid van 30 jaar Bresser & Timmer. Wat begon met fles nummer 87, kreeg een vervolg met nummer 88. En zoals wel vaker gebeurt bij echte whiskyverhalen: daar bleef het niet bij.

Reactie

  1. Harrie Hendriksen avatar

    Ik heb je gemist, maar ik weet stiekem welk verhaal volgt op deze post, en dat is een hele mooie!

    Dus welkom terug, en kom maar op met dat volgende Whisky verhaal!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *